Wiroonsak’s Weblog

Welcome to all sorts of happyness!

ทำมะชาด

  

    เพิ่งได้มีโอกาสครั้งแรกในชีวิต กับการที่ได้ไปสนทนากับผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็น”ผู้รู้”  แล้วก็ไม่ผิดหวัง เพราะวัดจากความเบิกบานในใจแล้ว ก็รู้สึกได้ด้วยตนเองว่าไอ้ที่เขาเรียกว่า “ธรรมดาแต่ไม่ธรรมดา” มันเป็นอย่างไร 

  ก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับ ก็แค่ทำให้เรารู้ตัวเองว่า ไอ้ที่ทุกข์ๆกันอยู่ทุกวันนี้ ส่วนใหญ่ก็เพราะความคิดฟุ้งซ่าน ไม่ยอมอยู่กับปัจจุบัน ประเภทกายกับใจไม่สอดคล้องกัน เรียกง่ายๆว่าใจลอยเผลอคิดนะแหละครับ

  “คุณนี่ยังดูไม่ตื่นเต็มที่นะ จิตยังดูหุบๆ”   เอาละสิ เจอหมัดแรกเข้าไป ผมก็เริ่มได้สติ แหมแปลกที่แปลกคน จะให้ผมไม่ตื่นเต้นแอบเกร็งได้ไงละครับ  แต่พอผมเริ่มคลายความตื่นเต้น เริ่มพูดคุยกันอย่างเป็นธรรมชาติ “เออ ตอนนี้นะตื่น เบิกบานขึ้นรู้สึกไหม” เอ จริงแฮะ จะจำเอาไว้นะครับ

 ผมเลยถามว่าตอนแรกๆนี่ผมมันไม่เป็นธรรมชาติใช่ไหมครับ

“คุณพูดเองนะ” คือคำตอบที่ได้รับ

 

 “แล้วผมควรทำไงละครับ ขอเทคนิคหน่อยครับ”  เอ้า ไม่วายแอบโลภนะผม

 

“ก็ไม่รู้สิ ทำไงละ เอาเป็นว่าก็ให้มันตื่นๆ อย่าให้มันหุบ  แบบวสีนะรู้จักไหม”

 

“ไม่รู้ครับ” สารภาพโดยดี

“วสี ก็หมายถึง ทำให้ชำนาญ ให้คล่องแคล่ว ”  คือคำตอบที่ได้

 “คนหลงคิดไม่อยู่กับปัจจุบันนี่สังเกตง่ายนะ ตาจะมองต่ำไม่ก็เหลือกลอย” นี่พอจะเรียกได้ว่าเป็นเทคนิคสังเกตตนเองแบบง่ายๆนะครับ

 

   พอหอมปากหอมคอแค่นี้ก่อนนะครับ     เอ ไม่รู้อ่านถึงตอนนี้มีใครบางคนตาเหลือกลอยหรือกลอกลงต่ำกันบ้างไหมเอ่ย?

 

 

 

 

  

   

January 9, 2009 - Posted by | Uncategorized

No comments yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: