Wiroonsak’s Weblog

Welcome to all sorts of happyness!

one funeral and a wedding

   (3512 KB)
Listen on posterous

  

  มีเมียมาครบหกปีเมื่อวานนี้ ก็ขอถือโอกาสเขียนรำลึกความหลังซะหน่อย เดี๋ยวจะมีคนงอน
 
   ผมเจอกับภรรยาเมื่อเกือบๆเก้าปีมาแล้ว เจอกันในวัดซะด้วยสิ แต่ไม่ใช่ไปทำบุญแล้วเจอกันหรอกนะครับ แต่เราเจอกันในงานศพ เป็นงานศพของญาติผู้ใหญ่ซึ่งบังเอิญมีความเกี่ยวดองกันทั้งสองฝ่าย เลยทำให้โชคชะตานำพาคนสองคนมาเจอกันแบบไม่ค่อยจะถูกที่แต่ถูกเวลามากๆครับ
 
 เจอกันปุ๊ปก็ปิ๊งกันปั๊ป ผมรีบกลับมาตระเวนหาวิดีโอ(เอ่อ ไม่ได้พิมพ์ผิดนะ สมัยนั้น วีซีดียังเป็นเรื่องใหม่และดีวีดีก็ยังไม่เกิด) เรื่อง Four Weddings and A Funeral มาดูเป็นการใหญ่ ไม่รู้จะเกี่ยวกันยังไง รู้แต่ว่าชื่อหนังมันคล้ายๆกับเหตุการณ์ที่ผมมาเจอคนรักในงานศพ อะไรทำนองนั้นนะแหละ เอาเป็นว่าคนมีความรัก ทำอะไรมันก็ไม่ค่อยจะมีเหตุผลอะไรเท่าไรหรอก (อย่างน้อยๆ หนังเรื่องที่ว่า ก็มีเพลงประกอบออกจะดังที่ชื่อ Love is all around มาช่วยบิวด์อารมณ์ให้กล้าจีบหญิงก็แล้วกัน)
 
 คบกันได้สามปีผ่านไปไวเหมือนโกหก ก็ถึงเวลากดดันฝ่ายชายซึ่งก็คือผมนั่นเอง ว่าสมควรแก่เวลาแล้ว ถูกต้องนะคร้าบบบ แต่งงานกันได้แล้วจ้า
 
   30 มีนาคม 2546 คือเวลาดีที่ใครกำหนดก็ไม่รู้ได้ ให้เป็นวันประกาศหมดอิสรภาพของผม(ด้วยความเต็มใจเป็นอย่างยิ่ง จริงๆนะ)  แปลกก็ตรงที่ทั้งผมและภรรยาต่างก็ไม่ค่อยจะอินอะไรกับวันนั้นสักเท่าไร ประมาณว่าเป็นวันที่น่าจดจำน้อยที่สุดเท่าทีมีในชีวิตคู่เลยก็ว่าได้ คงจะด้วยนิสัยไม่ค่อยชอบอยู่ท่ามกลางคนหมู่มากกระมัง แต่ก็ต้องขอขอบพระคุณญาติพี่น้องทั้งหลาย ที่ได้ทั้งลงแรงกายและแรงทรัพย์ ทำให้เกิดวันนั้นขึ้นมาได้อย่างสวยงาม
 
 
  จำได้ว่าคืนแรก(ไม่ต้องลุ้นนะครับ ไม่มีเรื่องติดเรตหรอกนะ จะบอกให้) ก็นอนรู้สึกแปลกๆกันทั้งคู่ ประมาณว่าเหมือนไปเข้าค่ายลูกเสือตอนเด็กๆแล้วต้องนอนกับเพื่อน ที่ปกติไม่เคยได้นอนด้วยกันมาก่อนอะไรทำนองนั้น จนต้องผ่านเวลาไปนานพอสมควร ร่างกายถึงค่อยปรับสภาพกันได้ พูดยังกะไปดำน้ำเลยซะงั้น
 
 ก็ โซฟา so good นะครับ ผ่านมาหกปี ก็ยังรักกันดีอยู่แบบที่ไม่คาดคิดมาก่อน ก็ขอให้รักกันไปนานๆก็แล้วกันนะ เอ๊ะ ยังไงนี่
 
  สุดท้ายก็ขออวยพรให้ทุกๆคนที่เข้ามาอ่านบล็อกนี้ ให้ได้สมหวังในความรักดังปรารถนา ใครยังไม่เจอคนรักก็ขอให้ใจเย็นๆนะครับ ค่อยๆดูไป เจอที่ไม่ใช่สู้ไม่เจอเลยจะดีกว่า ยังไงก็ขอให้เชื่อว่ารักแท้มีจริงนะ ไม่ต้องรีบร้อน เวลาที่เหมาะสมจะมาถึงเราเอง ไม่ช้าก็เร็ว ไม่ชาตินี้ก็ชาติหน้า ทำตัวเป็นคนดีๆไว้ แล้วคนดีๆก็จะมาหาเราเองครับ ส่วนใครที่มีคนรักอยู่แล้ว ก็ขอให้รักกันไปนานๆ  จริงอยู่ว่าชีวิตนี้เราคงจะหนีทุกข์ไปไม่ได้ แต่ก็ขอให้มีความสุขกับความรักไปให้นานที่สุดก็แล้วกัน แล้วความทุกข์เรื่องอื่นๆมันก็จะกลายเป็นเรื่องเล็กไปเอง
 
  
 
 
 
 
 
 
 
 
   
 

April 1, 2009 - Posted by | Uncategorized

No comments yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: