Wiroonsak’s Weblog

Welcome to all sorts of happyness!

เป้าหมาย

    “เป้าหมาย” เป็นสิ่งจำเป็นต่อการมีชีวิตอยู่ อาจจะนับเป็นปัจจัยที่ห้าเลยก็ว่าได้

      เพราะเป้าหมายนั้นอยู่คู่กับตัวเรามาตั้งแต่เกิด ไม่ว่าเราจะรู้สึกตัวหรือไม่ก็ตาม

      ทุกๆการกระทำล้วนแต่มีเป้าหมาย

      แต่คนที่มักจะคิดว่าชีวิตตนเองไร้ค่าและไร้จุดหมายนั้น ถ้าสังเกตดีๆก็จะพบว่า

        เป้าหมายนั้นมีอยู่    แต่ผิดทิศทางไปหน่อยเท่านั้นเอง

    
   ผมชอบมากกับแนวความคิดที่ว่า บางสิ่งที่ดูเหมือนว่าจะตรงกันข้ามกันอย่างสิ้นเชิงนั้น

    แท้ที่จริงมีจุดกำเนิดหรือองค์ประกอบอย่างเดียวกัน แต่เพียงแค่องศาตั้งต้นต่างกันเพียงเล็กน้อย

    เลยดูเหมือนกับว่า ผลที่ได้ช่างแตกต่างกันราวฟ้ากับดิน

     เป้าหมายกับการไร้เป้าหมาย จึงเป็นเรื่องเดียวกันอย่างไม่น่าเชื่อ

      ต่างองศากันเพียงนิดเดียวเท่านั้น

      องศาที่ต่างกันนั้นก็คือ คนที่มีเป้าหมายก็คล้ายกับคนที่มองออกไปนอกหน้าต่าง

      ส่วนคนที่”คิดเอาเอง”ว่าชีวิตตนเองไร้เป้าหมายนั้น จะมองแค่เห็นแค่กระจกหน้าต่าง

        และที่เป็นความต่างที่สำคัญอีกประการหนึ่งก็คือ

     คนที่มีเป้าหมายเมื่อมองออกไปข้างนอกนั้น ก็จะเกิดพลังเชิงบวกที่จะนำพาตัวเองไปสู่จุดหมาย

     ส่วนคนที่ไร้เป้าหมาย เมื่อมองเห็นแค่กระจกที่ปิดกั้นตนเองอยู่ ก็จะเกิดความคิดเชิงลบคือความเกลียดชังเจ้าสิ่งกีดขวางนี้ รู้สึกคล้ายๆกับตัวเองถูกคุมขังอยู่ และเฝ้าคิดถึงวิธีการทำลายเจ้าแผ่นกระจกที่เป็นเสมือนสิ่งขวางกั้นตนเอง โดยที่ไม่เคยรู้ว่าสิ่งที่อยู่นอกเหนือกระจกออกไปนั้นคืออะไร

      เป้าหมายของคนไร้เป้าหมาย จึงมีความเหมือนกันแทบทุกคนก็คือ ความต้องการที่จะทำลายเจ้าปราการชิ้นนี้เพื่อที่จะได้ไปให้พ้นๆจากความเป็นอยู่ในปัจจุบันนี้เสียที โดยที่ไม่ได้คำนึงถึงว่าเมื่อพ้นจากปัจจุบันนี้แล้ว ชีวิตจะเปลี่ยนไปอย่างไร

       เด็กที่ตั้งใจเรียน ก็เพื่อนำพาตัวเองให้พ้นจากความเป็นนักเรียน

       กับเด็กที่หนีโรงเรียน ก็เพื่อนำพาตัวเองให้พ้นจากความเป็นนักเรียน เช่นกัน

      แต่เด็กคนแรกมองไกลไปกว่านั้น ว่าเมื่อพ้นจากความเป็นนักเรียนแล้วตัวเองจะเป็นอะไรต่อ

      เด็กที่หนีเรียนไม่ได้มองไกลไปกว่า ความต้องการที่จะพ้นไปจากการเป็นนักเรียน

      หรือแม้กระทั้งเด็กที่ไม่ได้หนีเรียน แต่ก็เกลียดการไปโรงเรียนอย่างที่สุด เพราะรู้สึกว่าไร้จุดหมายใดๆจากการไปโรงเรียนโดยสิ้นเชิง

       จะเห็นว่ามีเพียงเด็กคนแรกเท่านั้น ที่เป้าหมายได้สร้างพลังเชิงบวกให้แก่ตนเอง

       แต่สองประเภทหลัง เต็มไปด้วยพลังในทางลบ ที่พร้อมจะแสดงตัวตนออกมาเมื่อถึงเวลา

   
    เป้าหมายจึงมีอยู่ในทุกๆคน

     
    เพียงแต่เป้าหมายนั้นจะยาวหรือสั้นแค่ไหนเท่านั้นเอง    

October 30, 2009 - Posted by | Uncategorized

No comments yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: